W wielu przypadkach sprawdzają się najprostsze metody, które stosowały już nasze babcie. Do takich trików zaliczamy upublicznianie każdego swojego problemu (uwaga – jeśli nie mamy żadnych problemów, zawsze możemy jakiś stworzyć). Dzięki temu możemy mieć nadzieję po pierwsze na rychłe pocieszenie, po drugie zaś – ktoś może zwrócić uwagę na dramat, jaki przeżywamy i pomyśleć „łał, jaki ciekawy problem ciekawego człowieka! Takie problemy mają tylko osoby prowadzące urozmaicony i interesujący tryb życia!”. Efekt ten uzyskamy między innymi poprzez ustawieniu statusu na gadu – gadu. Na przykład „Kiedy patrzysz na spadającą gwiazdę przez kroplę deszczu życzysz sobie jednego ............... bo czasem brakuje ci sił i nie wiesz co robić, bo życie jest za trudne, a nikt Ci nie pomoże:(:("

Powyższy sposób można zmodyfikować, by użyć wersji nieco mniej desperackiej. Otóż zamiast weteryzmu możemy zaprezentować światu ogólne uduchowienie. Podobnie jak przy pierwszej metodzie, do tego celu wystarczy ustawić natchniony status na gg, który pokaże szaraczkom, że jesteśmy ulepieni z lepszej giny, że widzimy więcej, że dotykamy istoty rzeczy. Gwarantuję, że szaraczki, kiedy dowiedzą się z naszego statusu, że "ulotność myśli otula nas skrzydłami anioła, by rozkwitnąć w ogrodzie marzeń" będą nam jeść z ręki.
Ryzykujemy tylko, że ktoś nas w końcu zapyta, co u diabła mieliśmy na myśli.

Teraz przejdę do trzeciego z naszych prostych i bezbolesnych sposobów, który równocześnie jest sposobem dość wyrafinowanym. Wymaga on posiadania facebooka. Kiedy już mamy tam konto, czym prędzej ustawiamy status związku, w jakim się znajdujemy na 'it's complicated'. Tym sposobem ogłaszamy światu, że mamy wielowarstwową osobowość, trochę tajemniczą przeszłość i bogate życie erotyczne. Dzięki temu wszyscy odwiedzający nasz profil będą sądzić, że ktokolwiek jest nami zainteresowany, oraz że jesteśmy zbyt niezwykli, by ograniczać się okowami związku. Przy okazji ukryjemy fakt, że nasze libido można wrzucić do formaliny, bo nawet największemu desperatowi nie przyjdzie do głowy, żeby się nami zainteresować.

UWAGA. Kolejne sposoby wymagają posiadania przynajmniej jednej osoby, z która możemy wejść w interakcję bezpośrednią, tzn. takiej, która chce z nami rozmawiać, a nie tylko ponabijać się z naszego statusu na gg lub profilu na fejsie.

Następny sposób wymaga wcześniejszych przygotowań. Na początek dobrze jest się zorientować, jaka muzyka (gatunek, wykonawca etc) jest najpopularniejsza – a następnie uciekać od niej ile sił w nogach. Opcjonalnie można krzyczeć o komercji, homogeniczności fonografii i owczym pędzie konsumentów. Następnie znajdujemy możliwie hermetyczny zakątek na mapie muzyki i przy każdej okazji napawamy się faktem, że słuchamy czegoś, do czego inni nie dorośli. Ważne, by zaznajomienie ze swoim hermetycznym zakątkiem podkreślać przy każdej możliwej okazji – tak, by rozmówca mógł dojść do wniosku, że tak niecodzienne spojrzenie na muzykę musi wiązać się z oryginalną osobowością.

Kolejny sposób jest przeznaczony dla absolutnych desperatów, którzy nie mają nic do stracenia. Ponieważ wszelkie mniejszości zawsze wzbudzały silne emocje, mamy zasadniczo trzy możliwości a)ukraść mamie brązową pastę do butów i się nią wysmarować (wady: brudna pościel i sąsiedzi zostawiający banany na wycieraczce) b)strzelić sobie plastykę nosa i zapuścić pejsy (wady: blondyni są w tej roli mało wiarygodni) c)głośno artykułować skłonności homoseksualne (wady: można zostać z zaskoczenia zaatakowanym przez zdesperowanego glonojada o podobnych skłonnosciach).

Którejkolwiek opcji nie wybierzemy, ważne jest, by śmiało i możliwie często podkreślać swoją inność, a także to, że wcale nie czyni nas ona gorszymi. Zaprezentuję:
" - Wiesz, wychodząc z domu, minęłam tatę, mój sąsiad akurat wieszał się na poręczy, żule się tłukły pod moją bramą, a niedaleko zauważyłam czarnego SUVa z przyciemnianymi szybami...
- Skoro już mówisz o tacie, to ja swojemu ostatnio powiedziałam, że jestem lesbijką, jeszcze chyba nigdy nie był ze mnie taki dumny..."
Wtedy wszyscy pomyślą, że ktoś dzielnie walczący z przeciwnościami losu, i z podniesionym czołem idący pod prąd musi być osobą wartą poznania.

Przedostatnia metoda wymaga prawdopodobnie najwięcej zaangażowania. Jedyne, czego potrzebujemy, by dzięki tej metodzie stać się ciekawym człowiekiem, to indeks zajebiście zajebistego kierunku studiów. Na przykład cokolwiek na ASP/dziennikarstwo/psychologia . Wystarczy dostać się na taki kierunek, a potem, w każdej rozmowie, do każdego tematu odnosić się zgodnie z wybraną przez siebie specjalnością. I tu przykład:
" - Zobacz, w gazecie jest informacja o pożarze w twoim domu!
- Och, ta informacja jest niezgodna z zasadą odwróconej piramidy!"
Dzięki temu zostaniemy uznani za osoby o niezwykłej erudycji, z którymi warto porozmawiać, bo zawsze się można czegoś ciekawego dowiedzieć.

I ostatni trik, który sprawi, że każdy będzie wam jeść z waszej fascynującej ręki. Wymaga to drobnej inwestycji, ale czego się nie robi, by zwrócić na siebie uwagę, prawda?
Zależy zakupić: długi, czarny skórzany płaszcz, lustrzanki na pół twarzy oraz kapelusz. Następnie zakładać taki zestaw przy każdorazowym wyjściu z domu (by zadać szyku, można w tym stroju także podejmować gości we własnym domu – na pewno jacyś przyjdą, by podziwiać naszą ekstrawagancję). Efekt gwarantowany szczególnie w dni pochmurne lub kiedy na termometrach będzie powyżej 20 stopni. A także kiedy wyskoczymy na podwórko, by wyrzucić śmieci.